TAIJIQUAN

Taijiquan jest starochińską sztuką walki. To styl tradycyjnego chińskiego Gong Fu Wu Shu, który należy do tzw.systemów wewnętrznych (neija).    

Styl może być ćwiczony zarówno w aspekcie bojowym jak i w celach rekreacyjno - zdrowotnych.

 

Pomocne w poznaniu tej sztuki mogą okazać się poniższe informacje:

  •  Wymowa: tchaj-dźi-ćchuen

 

  • Pisownia w hanyu pin yin czyli oficjalnej, urzędowej chińskiej transkrypcji na język łaciński: Tàijíquán, Pisownia w angielskiej transkrypcji sinologicznej: T'ai-chi-ch'üan 

 

  • Znaki uproszczone oznaczające w języku chińskim 'taijiquan': 太極拳

   

  • Tłumaczenie dosłowne: taiji (tai chi) = najwyższy szczyt, (dawnej szczyt dachu, gdzie uwidaczniał się podział na jego oświetloną i nieoświetloną część) 

 W filozofii chińskiej pojęcie Taiji definiowane jest jako pierwotna jedność.

Nieokreślony stan przed jej wyłonieniem to Wuiji - stan bez podziałów, bez zróżnicowania, bez skrajności. 

W następstwie czasu naturalna energia rozdzieliła się na dwie komplementarne skrajności: Yin i Yang.  

Następowały kolejne zróżnicowania i przemiany. O tej skłonności do tworzenia podziałów mówi się Taiji = wielka ostateczność, wielka skrajność

 

  •  Quan (Ch'uan) oznacza dosłownie pięść lub sztukę walki 

Mianem Taijiquan (t'ai chi ch'uan) określa się sztukę walki. Pod nazwą Taijigong (t'ai chi gong) należy rozumieć ćwiczenia oparte na koncepcji Yin-Yang, które choć zwykle wywodzą się od taijiquan, to nie mają związku ze sztukami walki i częściowo powstawały niezależnie od nich.