TAIJIQUAN

Tradycyjne Taijiquan jest starochińską sztuką walki. Styl Gong Fu Wu Shu (potocznie Kung Fu) należy do tzw. systemów wewnętrznych (neija). W Polsce znany głównie pod nazwą TAI CHI. Ćwiczony jest zarówno w aspekcie bojowym jak i w celach rekreacyjno - zdrowotnych. Choć styl Tai Chi kojarzony jest z formą taneczno-medytacyjną lub gimnastyką w ruchu, to tradycyjne przekazy nie mogą pomijać źródeł powstania, metod treningowych oraz bogactwa form, jakie ten styl kryje, bowiem zagrażałoby to poprawności wykonywanych ruchów. Ćwiczenia wykonuje się powoli i płynnie.

Mówiąc o Taijiquan nie można oddzielić Qigong, bo w większości przypadków wywodzi się on od tradycyjnego stylu Tai Chi.

Pomocne w poznaniu tej sztuki mogą okazać się poniższe informacje:

  •  Wymowa: tchaj-dźi-ćchuen
  • Pisownia w hanyu pin yin czyli oficjalnej, urzędowej chińskiej transkrypcji na język łaciński: Tàijíquán, Pisownia w angielskiej transkrypcji sinologicznej: T'ai-chi-ch'üan 
  • Znaki uproszczone oznaczające w języku chińskim 'taijiquan': 太極拳
  • Tłumaczenie dosłowne: taiji (tai chi) = najwyższy szczyt, (dawnej szczyt dachu, gdzie uwidaczniał się podział na jego oświetloną i nieoświetloną część) 

 W filozofii chińskiej pojęcie Taiji definiowane jest jako pierwotna jedność. Nieokreślony stan przed jej wyłonieniem to Wuiji - stan bez podziałów, bez zróżnicowania, bez skrajności. W następstwie czasu naturalna energia rozdzieliła się na dwie komplementarne skrajności: Yin i Yang.  Następowały kolejne zróżnicowania i przemiany. O tej skłonności do tworzenia podziałów mówi się Taiji = wielka ostateczność, wielka skrajność.

  •  Quan (Ch'uan) oznacza dosłownie pięść lub sztukę walki 

Mianem Taijiquan (t'ai chi ch'uan) określa się sztukę walki. Pod nazwą Taijigong (t'ai chi gong) należy rozumieć ćwiczenia oparte na koncepcji Yin-Yang, które choć zwykle wywodzą się od taijiquan, to nie mają związku ze sztukami walki.   

 

  

 

Styl wykorzystuje połączenie ruchu ciała ze swobodnym przepływem energii wewnętrznej, głębokim oddechem, rozluźnieniem mięśni, siłą wynikającą z prawidłowego ustawienia kości, stawów i ścięgien. Powoli wykonywane sekwencje taijiquan wraz z praktyka qigong (ćwiczenia energetyczno-oddechowe) nie są forsowne, jednak, aby osiągnąć walory zdrowotne konieczna jest systematyczność i mentalne zaangażowanie.  Trening prowadzi do harmonii ciała i umysłu, uczy głębokiej relaksacji oraz jest dążeniem do osiągnięcia 'nieśmiertelności' rozumianej jako sprawność ruchowa i intelektualna do późnych lat życia.